تصویر امروز

توی مترو نشسته بودم، به طور اتفاقی گوش سپردم به مکالمه دو نفر از این فروشنده های مترو،

اولی لواشک می فروخت، که در این بین یه ظرف پر از لواشک های تکه شده به منم تعارف کرد.... (که برنداشتم و لبخند زدم و زیر لب گفتم مرسی)

دومی خط چشم و مداد لب و این چیزا می فروخت...

دومی از لواشک های اولی خورد و پرسید فروشت خوبه؟

اولی: .... (لبخند ملیحی زد)

دومی: مال من که خوابیده، صبح خیلی خوب بود .

اولی: خدا رو شکر، خدا همون اول صبح روزیت رو داده ....

....

اینقدر خوشم اومد، از این حرف اولی، خدا واقعا روزی رسونه و خودش هوامونو داره

...

از بزرگی پرسیدند: راز این امیدواری و آرامشی که در وجودت داری چیست؟

گفت:

بعد از سالها مطالعه و تجربه، تصمیم گرفتم زندگی خود را بر پنج اصل بنا کنم:

دانستم رزق مرا دیگری نمی خورد، پس آرام شدم

دانستم خدا مرا می بیند پس حیا کردم

دانستم کار مرا دیگری انجام نمی دهد، پس تلاش کردم

دانستم پایان کارم مرگ است، پس مهیا شدم

دانستم که نیکی و بدی گم نمی شود و سرانجام به سوی من باز می گردد، پس بر خوبی ها افزودم و از بدی ها کم کردم

و هر روز این پنج اصل را به خود یادآوری می کنم